Αφήστε με ήσυχη . ΟΛΟΙ ! Ονείρων Δολοφονοι .
01/06 Καλό καλοκαίρι
Ασε τους άλλους να μιλάνε και κάνε με πάλι να ζηλέψω την ελιά στο martini σου και άσε με να σιγοτραγουδώ
Στο αφιερώνω Alessandro M. - Secret Lover
Στο αφιερώνω Alessandro M. - Secret Lover
Μπήκες κι εσύ στο silent και ούτε λέξη σου δεν ακούω πια.
Κακές συνήθειες
Να τις χαίρεσαι.
που να δακρυζει η αδεσποτη ψηχη σου,που χαραμιζεις το ταλαιπωρο κορμι σου
Ένα κορίτσι χορεύει στον ουρανό,στο δωμάτιο
Φίλα με ακόμα
Είμαι το καρφωμένο βλέμμα στο μονόζυγο της πόρτας. Το φαγωμένο βαμμένο μαύρο νύχι του δείκτη μου. Το τικ-τακ του ρολογιού μου που με ακολουθεί παντού. Το repeat του τραγουδιού που μου κόλλησε από τη στιγμή που άνοιξα τα μάτια μου. Η γαμημένη εργασία που πρέπει να κάνω.Είμαι η Χιροσίμα και οι πυρηνικές έρευνες του Φέρμι. Είμαι η πικρή γεύση του americano και ο ήλιος που δε χώράει να μπει στο δωμάτιο μου και προτιμώ να μείνω μέσα ,παρά να τον χαζεύω απ'έξω. Είμαι οι μαλακίες που σκέφτομαι . Είμαι η συνδρομή του γυμναστηρίου που λήγει. Είμαι το "απο Δευτέρα " μου και ας είναι Τρίτη. Είμαι αυτός ο κωλο-αριθμός που μου έχει κολλήσει στο ρημαδιασμένο μυαλό μου. Από τις τουλίπες έχουν ανθίσει οι 3. Τυχαίο ? Είμαι όλα αυτά τα σκατά . Με τέτοια ψυχολογία , Φίλα με ακόμα....
Είμαι το καρφωμένο βλέμμα στο μονόζυγο της πόρτας. Το φαγωμένο βαμμένο μαύρο νύχι του δείκτη μου. Το τικ-τακ του ρολογιού μου που με ακολουθεί παντού. Το repeat του τραγουδιού που μου κόλλησε από τη στιγμή που άνοιξα τα μάτια μου. Η γαμημένη εργασία που πρέπει να κάνω.Είμαι η Χιροσίμα και οι πυρηνικές έρευνες του Φέρμι. Είμαι η πικρή γεύση του americano και ο ήλιος που δε χώράει να μπει στο δωμάτιο μου και προτιμώ να μείνω μέσα ,παρά να τον χαζεύω απ'έξω. Είμαι οι μαλακίες που σκέφτομαι . Είμαι η συνδρομή του γυμναστηρίου που λήγει. Είμαι το "απο Δευτέρα " μου και ας είναι Τρίτη. Είμαι αυτός ο κωλο-αριθμός που μου έχει κολλήσει στο ρημαδιασμένο μυαλό μου. Από τις τουλίπες έχουν ανθίσει οι 3. Τυχαίο ? Είμαι όλα αυτά τα σκατά . Με τέτοια ψυχολογία , Φίλα με ακόμα....
The alternate universe
Nadeah-Odile
Ακούγοντας αυτό το τραγούδι και πίνοντας λεμονάδα με σιρόπι σφένδαμου και πιπέρι καγιέν για να συνδυάσω τη συγκεκριμένη στιγμή με συγκεκριμένη γεύση, θα σου χορηγήσω 5 cc αναισθητικό και 50 cc cortexiphan .Θα σε κλείσω σε μία δεξαμενή γεμάτη νερο και 1 kg αλάτι, για να επιπλέεις. Θα συγκεντρωθείς στη φωνή μου. Θα δεις στιγμιότυπα από τη ζωή σου , ενώ υποσυνείδητα θα τα ζεις ξανά, σε ένα παράλληλο σύμπαν που οι άνθρωποι δεν αγαπούν, παρά μόνο πληγώνουν. Εσύ πολυμορφικός κι εγώ άνθρωπος της massive dynamic , θα παρακαλάς για έλεος. Μην τιμωρηθείς για όσα έκανες. Μες στη δεξαμενή θα πάθεις κρίση , αλλά δεν τελειώνει εδώ. Παραμιλάς "i go where u go ". Θα δεις τη Νina "smashing two snowglobes" κι εκεί θα συνειδητοποιήσεις πως το σύμπαν που δεν έσπασε είναι το δικό μου.Δακρύζεις. Θα επανέλθεις προφέροντας σπαστά ελληνικά "να γίνεις καλύτερος άνθρωπος από τον πατέρα σου" .
Ξύπνα! σε πήρε ο ύπνος στο jacuzzi - Vouliagmeni suites, spring 2011
Friendly, The Observer
![]() |
| smashing two snowglobes |
Brown Betty
...Αλλά ήταν πολύ πιο επικίνδυνος απ'όσο φοβόμουν. Μου έκλεψε κάτι. Την πιο σημαντική μου εφεύρεση. Ξόδεψα τη ζωή μου για να φτιάχνω πράγματα που φέρνουν χαρά και ευτυχία ,πράγματα που κάνουν τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος. Η τσιχλόφουσκα ήταν από τις πρώτες. Οι βαμβακερές πυτζάμες. Τα ουράνια τόξα, και το τελευταίο μου project τα πτώματα που τραγουδάνε...Who can take a sunrise Cover it in chocolate and a miracle or two? The candyman The candyman can The candyman can cause he mixes it with love and makes the world taste good Sprinkle it in dew...Θέλουν λίγο κούρδισμα βέβαια. Είπα γιατί να μην δώσω λίγη ζωντάνια στους νεκρούς ? ...Να !Αυτή είναι μια αγκαλιά. Έχω ανακαλύψει όλα τα θαυμαστά πράγματα στον κόσμο, τα αρκουδάκια , τις σοκολάτες...και κάτι πολύ πιο αξιοθαύμαστο απο αυτά. Μια καρδιά ,μια γυάλινη καρδιά. Είναι ιδιαίτερη γιατί είναι μία πηγή ενέργειας. Όμως είναι ικανή για πολλά πράγματα.Και μέχρι πρόσφατα, με κρατούσε ζωντανό αυτή η γυάλινη καρδιά. Η καρδιά μου ήταν άρρωστη γι'αυτό τη δημιούργησα. Πριν δύο ημέρες κάποιος μπήκε στο δωμάτιό μου και μου την έκλεψε καθώς κοιμόμουν...
Walter Bishop from Fringe-Episode Brown Betty.
Walter Bishop from Fringe-Episode Brown Betty.
...αυτό που κάνω ποιος σου το ' πε αδυναμία ....?
Το μόνο που απέμεινε από εκείνη την εποχή είναι τα starakia μου. Ευτυχώς που έχω κι αυτά για να μου θυμίζουν από που ξεκίνησα. Έντονο μακιγιάζ, t-shirt, σκισμένο jean, πατημένα all star, μαλλιά ανέμελα,ακουστικό στο ένα αυτί, το σακίδιο στην πλάτη κι έξω από την πόρτα.
Αναρχικό στοιχείο από την κούνια μου.
Με φιλοδοξία να κατακτήσω τον κόσμο, πήγαινα. Παντού. Ξέγνοιαστη. Σίγουρη για τον εαυτό μου. Τόσο σίγουρη που δεν είχα δεύτερες σκέψεις και αμφιβολίες για τον αν θα χάσω την πορεία μου.
Το μόνο που με φόβιζε ήταν μήπως κάποιος κάνει φφφφφ και μου σβησει τον ήλιο. Όπως κι έγινε.
Ξεθώριασε το μακιγιάζ, επιτηδεύτηκε το ντύσιμο και τα μαλλιά πήραν το σχήμα βαρύ καρρέ,όπως μου το είπαν στο κομμωτήριο.Κι επειδή τα all star τα θεωρούσες παράταιρα, μου έκανες δώρο τις πανάκριβες μπαλαρίνες που πέταξα προχθές . Και η Αμαλία για να τις αντικαταστήσει,νομίζοντας πως στενοχωρήθηκα ,μου πήρε τις ίδιες.
Γιατί ήταν η μόνη που με έζησε τόσους μήνες. Γιατί εκείνη είδε πώς πονούσα . Εκείνη έτρεχε μαζί μου για τις εξετάσεις,ένιωθε το άγχος μου , τη θλίψη μου ,ένιωθε μαζί μου την απουσία σου αλλά εκείνη από μέσα της έλεγε δόξα τω Θεώ που λείπεις. Γιατί εκείνη μου κράτησε το χέρι όταν έκλαιγα ώρες ατελείωτες, κάνοντας βόλτες στο προαύλιο χώρο του νοσοκομείου και στο άλλο κουβαλούσε τον ορό. Και είναι η μόνη που στην πουτάνα ιδέα ότι μπορεί να με χάσει μπορεί να τα βάλει με τον κόσμο και μου κρύβει τα τσιγάρα. Και ακόμα αναθεματίζει την ώρα και τη στιγμή . Γιατί έβλεπε πώς μεταμορφωνόμουν σε κύκνο όταν φορούσα εκείνες τις μπαλαρίνες σου.
Σε μία άχαρη περίοδο που προσπαθώ να ανάψω τον ήλιο ξανά,γεμίζω τα συρτάρια μου με τα καλοκαιρινά μπλουζάκια μου, κάνω σκισίματα στα παντελόνια μου, και σταμάτησα να ασχολούμαι με τρίχες.
Αχ βρε μαμά, σε ευχαριστώ αλλά δεν ήταν ανάγκη. Προτιμώ τα starakia μου.
Με αγάπη.
Δημοσίευση ανάρτησης
...λογαριάζω το μηδέν μου με το άπειρο και βρίσκω ανάπηρο τον κόσμο στα σημεία
"I believe that you need to settle down your ideas and your feelings and start thinking more as an adult and protect your self and your feelings."
Fill in the blanks
Σε .................... , ......... σε ......... άλλο. Με .................... , σε ................. , πώς να στο πω για να το καταλάβεις ??? Η ζωή μου μαζί σου είναι .......................!!! ................... από το πρωί μέχρι το βράδυ. Δεν μπορώ να σε ............... !!! Θέλω να είμαστε ........... !!! Δεν σε................, γιατί ............. τα πάντα !!!
Τα όνειρα είναι............. . Νομίζω πως δεν θα .............. άλλον έτσι στη ζωή μου.
Άριστα 10
Γιατί έτσι συνήθισα , να συμπληρώνω κενά. Και μαζί σου και χωρίς σου.
Αυτό είναι παράπονο....
Ένα τσακ (είχες πει θα κάνεις) να πιάσεις το φεγγάρι και να μου το χαρίσεις
κάποια βήματα ακούγονται, - δεν είναι δικά μου.
Έξω, στο δρόμο μπορεί να μην ακούγονται τούτα τα βήματα, -
ή μεταμέλεια, λένε, φοράει ξυλοπάπουτσα, -
κι αν κάνεις αν κοιτάξεις σ’ αυτόν ή στον άλλον καθρέφτη,
πίσω απ’ τη σκόνη και τις ραγισματιές,
διακρίνεις πιο θαμπό και πιο τεμαχισμένο το πρόσωπό σου,
το πρόσωπο σου που άλλο δε ζήτησες στη ζωή
παρά να το κρατήσεις καθάριο κι αδιαίρετο.
Τα χείλη του ποτηριού γυαλίζουν στο φεγγαρόφωτο
σαν κυκλικό ξυράφι – πώς να το φέρω στα χείλη μου;
όσο κι αν διψώ, - πώς να το φέρω; - Βλέπεις;
έχω ακόμη διάθεση για παρομοιώσεις, - αυτό μου απόμεινε,
αυτό με διαβεβαιώνει ακόμη πως δε λείπω.
Άφησε με να ‘ρθω μαζί σου.
Έξω, στο δρόμο μπορεί να μην ακούγονται τούτα τα βήματα, -
ή μεταμέλεια, λένε, φοράει ξυλοπάπουτσα, -
κι αν κάνεις αν κοιτάξεις σ’ αυτόν ή στον άλλον καθρέφτη,
πίσω απ’ τη σκόνη και τις ραγισματιές,
διακρίνεις πιο θαμπό και πιο τεμαχισμένο το πρόσωπό σου,
το πρόσωπο σου που άλλο δε ζήτησες στη ζωή
παρά να το κρατήσεις καθάριο κι αδιαίρετο.
Τα χείλη του ποτηριού γυαλίζουν στο φεγγαρόφωτο
σαν κυκλικό ξυράφι – πώς να το φέρω στα χείλη μου;
όσο κι αν διψώ, - πώς να το φέρω; - Βλέπεις;
έχω ακόμη διάθεση για παρομοιώσεις, - αυτό μου απόμεινε,
αυτό με διαβεβαιώνει ακόμη πως δε λείπω.
Άφησε με να ‘ρθω μαζί σου.
...
Μα ποιος μπορεί να παίξει ως το τέλος αυτό το παιχνίδι;
...
Μια στιγμή, να πάρω τη ζακέτα μου.
Τούτο τον άστατο καιρό, όσο να ‘ναι, πρέπει να φυλαγόμαστε.
Έχει υγρασία τα βράδια, και το φεγγάρι
δε σου φαίνεται, αλήθεια, πως επιτείνει την ψύχρα;
Τούτο τον άστατο καιρό, όσο να ‘ναι, πρέπει να φυλαγόμαστε.
Έχει υγρασία τα βράδια, και το φεγγάρι
δε σου φαίνεται, αλήθεια, πως επιτείνει την ψύχρα;
Άσε να σου κουμπώσω το πουκάμισο – τι δυνατό το στήθος σου,
τι δυνατό φεγγάρι, - η πολυθρόνα, λέω
– κι όταν σηκώνω το φλιτζάνι απ’ το τραπέζι
μένει από κάτω μια τρύπα σιωπή, βάζω αμέσως την παλάμη μου επάνω
να μην κοιτάξω μέσα, - αφήνω πάλι το φλιτζάνι στη θέση του
και το φεγγάρι μια τρύπα στο κρανίο του κόσμου – μην κοιτάξεις μέσα,
είναι μια δύναμη μαγνητική που σε τραβάει – μην κοιτάξεις, μην κοιτάχτε,
ακούστε που σας μιλάω – θα πέσετε μέσα. Τούτος ο ίλιγγος
ωραίος, ανάλαφρος – θα πέσεις, -
ένα μαρμάρινο πηγάδι το φεγγάρι,
ίσκιοι σαλεύουν και βουβά φτερά, μυστηριακές φωνές – δεν τις ακούτε;
Βαθύ βαθύ το πέσιμο,
βαθύ βαθύ το ανέβασμα,
το αέρινο άγαλμα κρουστό μες στ’ ανοιχτά φτερά του,
βαθιά βαθιά η αμείλικτη ευεργεσία της σιωπής, -
τρέμουσες φωταψίες της άλλης όχθης,
όπως ταλαντεύεσαι μες στο ίδιο σου το κύμα,
ανάσα ωκεανού. Ωραίος ανάλαφρος
ο ίλιγγος τούτος, - πρόσεξε, θα πέσεις. Μην κοιτάς εμένα,
εμένα η θέση μου είναι το ταλάντευμα – ο εξαίσιος ίλιγγος.
Έτσι κάθε απόβραδο
έχω λιγάκι πονοκέφαλο, κάτι ζαλάδες.
τι δυνατό φεγγάρι, - η πολυθρόνα, λέω
– κι όταν σηκώνω το φλιτζάνι απ’ το τραπέζι
μένει από κάτω μια τρύπα σιωπή, βάζω αμέσως την παλάμη μου επάνω
να μην κοιτάξω μέσα, - αφήνω πάλι το φλιτζάνι στη θέση του
και το φεγγάρι μια τρύπα στο κρανίο του κόσμου – μην κοιτάξεις μέσα,
είναι μια δύναμη μαγνητική που σε τραβάει – μην κοιτάξεις, μην κοιτάχτε,
ακούστε που σας μιλάω – θα πέσετε μέσα. Τούτος ο ίλιγγος
ωραίος, ανάλαφρος – θα πέσεις, -
ένα μαρμάρινο πηγάδι το φεγγάρι,
ίσκιοι σαλεύουν και βουβά φτερά, μυστηριακές φωνές – δεν τις ακούτε;
Βαθύ βαθύ το πέσιμο,
βαθύ βαθύ το ανέβασμα,
το αέρινο άγαλμα κρουστό μες στ’ ανοιχτά φτερά του,
βαθιά βαθιά η αμείλικτη ευεργεσία της σιωπής, -
τρέμουσες φωταψίες της άλλης όχθης,
όπως ταλαντεύεσαι μες στο ίδιο σου το κύμα,
ανάσα ωκεανού. Ωραίος ανάλαφρος
ο ίλιγγος τούτος, - πρόσεξε, θα πέσεις. Μην κοιτάς εμένα,
εμένα η θέση μου είναι το ταλάντευμα – ο εξαίσιος ίλιγγος.
Έτσι κάθε απόβραδο
έχω λιγάκι πονοκέφαλο, κάτι ζαλάδες.
...
«Α, φεύγεις; Καληνύχτα.» Όχι, δε θα ‘ρθω. Καληνύχτα.
Εγώ θα βγω σε λίγο. Ευχαριστώ. Γιατί επιτέλους, πρέπει
να βγω απ' αυτό το τσακισμένο σπίτι.
Πρέπει να δω λιγάκι πολιτεία, - όχι, όχι το φεγγάρι –
την πολιτεία με τα ροζιασμένα χέρια της, την πολιτεία του μεροκάματου,
την πολιτεία που ορκίζεται στο ψωμί και στη γροθιά της
την πολιτεία που όλους μας αντέχει στην ράχη της
με τις μικρότητές μας, τις κακίες, τις έχτρες μας,
με τις φιλοδοξίες, την άγνοια μας και τα γερατειά μας,-
ν' ακούσω τα μεγάλα βήματα της πολιτείας,
να μην ακούω πια τα βήματά σου
μήτε τα βήματα του Θεού, μήτε και τα δικά μου βήματα. Καληνύχτα.
Εγώ θα βγω σε λίγο. Ευχαριστώ. Γιατί επιτέλους, πρέπει
να βγω απ' αυτό το τσακισμένο σπίτι.
Πρέπει να δω λιγάκι πολιτεία, - όχι, όχι το φεγγάρι –
την πολιτεία με τα ροζιασμένα χέρια της, την πολιτεία του μεροκάματου,
την πολιτεία που ορκίζεται στο ψωμί και στη γροθιά της
την πολιτεία που όλους μας αντέχει στην ράχη της
με τις μικρότητές μας, τις κακίες, τις έχτρες μας,
με τις φιλοδοξίες, την άγνοια μας και τα γερατειά μας,-
ν' ακούσω τα μεγάλα βήματα της πολιτείας,
να μην ακούω πια τα βήματά σου
μήτε τα βήματα του Θεού, μήτε και τα δικά μου βήματα. Καληνύχτα.
The moonlight sonata- Giannis Ritsos
Σκάσε και άκου! και εξαφανίσου στην μελωδία,κάπου εκεί θα μαι κι εγώ χαμένη,και ξάγρυπνη
Yann Tiersen- La Veillee
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






