Grande Dame

ξενοδοχείο η επανάληψη

λόγια λόγια λόγια λόγια

λόγια

λόγια λόγια

λόγια λόγια λόγια λόγια λόγια λόγια

κάτι άλλο?
χάθηκες σε ένα βουνό μπορώ και σε τόνους θέλω . Μωρό μου , το πράττω δε σου λέει τίποτα?

"Είδα έναν άντρα να πέφτει , όμως δεν πρόλαβα να κανω ευχή "

τίτλος και εντός εισαγωγικών Γ.Αγγελάκας

Νύχτωσε πάλι

Η μέρα που ήταν να'ρθει σήμερα τί απέγινε?

Πώς τολμάς να νοσταλγείς , τσόγλανε?

(Γ. Αγγελάκας)

streetpoems.gr

Σε μιά άλλη ζωή , που θα'μαστε γάτες

Δεν θα μισώ τις Κυριακές.

Ούτε το εσπρεσσάκι με το λικέρ βύσσινο της γιαγιάς σου .

Θα χαϊδεύομαι αριστερά και δεξιά , χωρίς τύψεις.

Ίσως με κλωτσάνε , αλλά δεν θα κάνω μηνύσεις .

Ούτε θα μου δίνουν ως αντάλλαγμα την αγάπη τους , για να κάνω ανακλήσεις.

Δεν θα έχω διεύθυνση , δε θα με περιμένει κανείς κάτω από το σπίτι μου .

Αν με υιοθετήσουν,ίσως συνεχίσω να τρυπώνω σε ντουλάπες , παιχνιδιάρικα, όχι γιατι κρύβομαι .

Τους ανθρώπους μπορει να τους φοβάμαι, αλλά δε θα ναι πρωτόγνωρο .

Θα κάνω πολλά παιδιά , γιατί θα μπορώ ! Αυτό θα ναι πρωτόγνωρο !

Σε μια άλλη ζωή που θα'μαστε γάτες , δε θα νιαουρίσω για σένα.

Αυτή η μουσική με αγχώνει .

maybeshewill - in another life, when we are cats

Μπάσταρδε πονάνε οι λέξεις

"Τα λέμε"

Γαμώτο

Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Τα λέμε

Missa pro defunctis. Λειτουργία υπέρ τεθνεώτων .

Κάνει κρύο εδώ κάτω και φοβάμαι . Σήψη.

Μας πέθαναν τα ονειράκια .Ήταν μικρά για τους Μεγάλους.

Dies Irae . Ημέρα οργής .

άχρηστα ρολόγια που σταμάτησαν

Αγαπώ τα καφέ, όπως άλλοι αγαπούν τα ταξίδια...

..Μια βαριά βιομηχανία χαμένου χρόνου , ένα απόλυτο μυστήριο.

Ούτε που πρόλαβα να αρχίσω. Ούτε που πρόλαβα να σου πω την μοναδική μου ιδιότητα. Είμαι συλλέκτης. Μαζεύω το πιο σκληρό και άγριο πράγμα του κόσμου. Στιγμές. Οταν έχω αυτόν τον ξαφνικό πόθο να πετάξω, και δεν έχω πού να πετάξω, κρύβομαι στη συλλογή μου. Γεμάτη καφέδες, μποξέρ, χορευτές, τυχαία αγγίγματα, βρισιές, τρυφερούς παρανόμους, στοές, συναντήσεις, κραυγές, σιωπές, χωρισμούς, λόγια, λόγια, λόγια... Ετσι κι αλλιώς τα πράγματα θα κυλήσουν όπως θέλουνε αυτά. Η ζωή ξέρει κι εγώ την εμπιστεύομαι.

Αεροδρόμιο 2011

τίτλος και απόσπασμα από τα φθηνά τσιγάρα

Εδώ κάνουμε βασικά λάθη, τίτλους θα ψάχνουμε τώρα

Αν κάνεις συντακτικά λάθη ακόμα και στη γλώσσα του σώματος , φαντάσου τι θα γινόταν αν η ζωή σου γέμιζε ρήματα. Το υποκείμενο θα γινόταν ένα με το αντικείμενο και το κατηγορούμενο θα γινόταν κατηγορώ. Κατήγορος κανείς.
Συντάσσω > συν + τασσω . Εμένα κι εσένα . Μαζί . Αυτό κι αν είναι συντακτικό λάθος. Αγαπάω, αγαπώ. Συνηρρημένο α' τάξεως ! Ποτέ δε σε ευχαριστούσαν τα δευτερότριτα . Για το Θεό! Σ'αγαπΆω , δε σ'αγαπώ. Ένα Αγαπάω για μένα,σκέτο, παρακαλώ. Τα δικά μου αισθήματα δε συναιρούνται. Κουβέντα, μη βγάλεις . Η πληρότηρα δε θέλει υπότιτλους για να κατανοηθεί. Το μαζί δεν έχει ανάγκη τον καθένα για να είναι ολόκληρο.
Δε θα σου πω ψέματα , δεν μου έλειψε το μαζί. Και αν εσύ λιποτακτείς στο όνομα της αλήθειας το γνωρίζω ήδη .
Κάποτε υπήρξαμε μαζί. Μόνο που εδώ δε βρίσκω που είναι το λάθος. Στον αριθμό ή στην σύνταξη. Έρωτας δεν είναι το μαζί, είναι το απαραίτητο . Είναι το σε θέλω πιο πολύ απ'όσο σε έχω. Ένα βίωμα θανάτου ,γιατί ο έρωτας πεθαίνει πάντα νέος. Τι περίεργα επιλεκτική που είναι η ερωτική μνήμη?
Δεν μου έλειψε ο ηλεκτρισμός από το άγγιγμά σου , ούτε οι φλέβες του προσώπου σου. Χάρηκα όμως που σε γνώρισα . Και ας μείνει ο αόριστος παρελθόν. Το μαζί παραμορθώθηκε και αχρήστεψε. Περίεργα επιλεκτική η ερωτική μνήμη....

"Ο συντηρητισμός και ο φόβος ταιριάζουν

σε μικροζωές και ανθρώπους δειλούς που δεν τολμούν να

ρισκάρουν ούτε ένα εκατοστό της μετριότητάς τους ."

Χωρίς Κραγιόν

Εdith Piaf : "Γυναίκες , να αγαπάτε ."

εγω : προσωική αντωνυμία, ουδέτερο άκλιτο ... ο εαυτός μου, το είναι μου, η συνείδησή μου

Ευτυχία : είναι η ψυχική ικανοποίηση του ανθρώπου, προερχόμενη από την εκπλήρωση των επιθυμιών και την επιτυχία των σκοπών του. Δεν υπάρχει μόνιμη ευτυχία, υπάρχουν μόνο στιγμές ευτυχίας.

Αγάπη : είναι ένα συναίσθημα έντονης στοργής και προσωπικής αφοσίωσης. Στη φιλοσοφία η αγάπη είναι μια αρετή που εκπροσωπεί την ανθρώπινη ευγένεια, και στοργή.
Η λέξη αγάπη μπορεί να αναφέρεται σε μία πληθώρα διαφορετικών συναισθημάτων, καταστάσεων και συμπεριφορών. Τα συναισθήματα αυτά μπορούν να ποικίλουν από την επιθυμία για ρομαντική αγάπη (έρωτας), την πλατωνική αγάπη που ορίζει τη φιλία, έως και τη θρησκευτική αγάπη και αφοσίωση. Η μεγάλη αυτή ποικιλία των χρήσεων και εννοιών της λέξης, σε συνδυασμό με την πολυπλοκότητα των συναισθημάτων που περιλαμβάνει, καθιστά δύσκολο τον ορισμό της αγάπης σε συγκριτικά με άλλες συναισθηματικές καταστάσεις.
Η αγάπη, στις διάφορες μορφές της, αποτελεί κίνητρο σύναψης διαπροσωπικών σχέσεων, και λόγω της μεγάλης ψυχολογικής σημασίας της, είναι ένα από τα πιο συχνά θέματα έμπνευσης στις τέχνες.
Σύμφωνα με την επιστήμη η αγάπη είναι μία εξέλιξη του ενστίκτου επιβίωσης.

Εσύ <μεσαιωνική ελληνική ἐσύ < αρχαία ελληνική σύ, με προσθήκη του ἐ- κατά τα ἐγώ, ἐμού, ἐμέ

Τρία πράγματα που δε χωράνε στη βαλίτσα μου .
Αύριο φεύγω. Να προσέχεις. Άντε και καλές μας διακοπές

R.I.P ρε αλάνι...

back to black

Tέλος

Α.J.Winehouse : "Αγάπη είναι να κάτσεις με τον άνθρωπό σου και να μην πας για δουλειά "

Pyx Lax - Poula Me (Reunion Concert - OAKA Stadium 13/7/2011)

Όπως όταν ήμαστε παιδιά

και νομίζαμε πως ο κόσμος χωράει μες στις παλάμες μας. Που πηγαίναμε σε κάθε συναυλία τους και σιγοψιθυρίζαμε με πάθος τα τραγούδια τους πιασμένοι στους ώμους. Τα είχαμε μάθει πια όλα απέξω. Κολλούσε το δάχτυλο στο repeat , κάθε τρακ 5-6 φορές τουλάχιστον. Πίναμε τις μπύρες λες και θα ξεχνούσαμε όσα ακόμα δεν είχαμε ζήσει. Γινόμασταν όλοι ένα. Γνωστοί άγνωστοι . Αγόρια κορίτσια. Άντρες γυναίκες. Με την ίδια μουσική , τα ίδια λόγια, κι όμως φαντασία στο ζενίθ. Και ας καιγόμασταν κρατώντας επί ώρες αναμμένους αναπτήρες . Με αυτά μεγαλώσαμε, μεγαλώνουμε. Με αυτα ερωτευτήκαμε, τα ίδια αφιερώσαμε, τα ίδια μας έκαναν να κλάψουμε και αυτά ακούγαμε όταν δίναμε εξετάσεις για το πανεπιστήμιο . Η αγωνία έκδηλη και ίδια ,κάθε φορά στο ρε μαλάκα βγήκε καινούριο? Και ξανά το δάχτυλο να κολλάει πρώτα στο κασετόφωνο , μετά στο σι-ντι πλείερ .
Και χθες οι μνήμες και οι εικόνες μιας άλλης εποχής κόλλησαν πάνω μας, σαν τον ιδρώτα στο μακό. Μπύρες , τσιγάρα ,τα τραγούδια γνωστά, οι φάτσες γνώριμες. Το ίδιο χοροπηδητό. Το ίδιο στάξιμο . Το ίδιο πάθος. Όλοι ένα . ! Και ένα αμοιβαίο ευχαριστώ στους και από τους ανθρώπους που με τον τρόπο τους μας έκαναν να... πολλά να...
Και όπως συμβαίνει πάντα , χθες σαν κάτι σημαντικό να έλειπε.... η αφιέρωση όμως υπήρχε.

Αγαπημένε Μάνο...

ΕΣΥ ΕΚΕΙ - ΜΑΝΟΣ ΞΥΔΟΥΣ (ΠΥΞ ΛΑΞ)